Donald Tusk wkroczy do akcji? [OPINIA]

Jak zwykle w przypadku tej formacji sprawę albo przetnie premier, albo partia wejdzie na równię pochyłą. Premier póki co stosuje półśrodki. Zapowiedział bowiem, że w najbliższych dniach chce rozwiązań dotyczących patologii systemu wynagradzania lekarzy m.in. od ministry zdrowia. Ruch premiera wygląda raczej na preludium do ważniejszych i większych posunięć. Bowiem to ostatni moment, aby przed wakacjami odwrócić bieg wydarzeń. Sprawa wymaga ostrych posunięć i z całą pewnością te, które właśnie inicjuje premier, nie są i nie będą w oczach wyborców wystarczające. Jaki kierunek może przyjąć plan ratunkowy? Rozważmy trzy scenariusze.

Scenariusz 1: Polityczne zwarcie z lekarzami

W tym gabinecie temat limitów zarobków lekarzy na kontraktach w publicznych placówkach wybrzmiewa od dawna. Brakowało jednak konkretnych i zdecydowanych decyzji. Z doniesień medialnych wynika, że rząd chce wykorzystać obecną sytuację jako pretekst do sfinalizowania tych zmian. Pozwoliłoby to partii na odwrócenie narracji. Słabe ogniwo w postaci młodego, “obrotnego” radnego – lekarza zostało z partii usunięte, a dzięki nowym rozwiązaniom prawnym rząd mógłby podjąć próbę rozprawienia się z patologiami systemu, które od dawna bulwersują opinię publiczną.

Polityczny problem medyczny [OPINIA]

Oliwy do ognia dolewa samo środowisko lekarskie – mało wprawione politycznie, co wytrawni gracze w rządzie będą mogli wykorzystać, budując przekaz: “my jesteśmy po stronie społeczeństwa i chcemy naprawiać system, a lekarze się buntują”. I w takim kierunku wyraźnie premier idzie. Wydaje się zatem, że wprowadzany jest scenariusz zwarcia ze środowiskiem lekarskim, tyle że w białych rękawiczkach.

Premier oficjalnie zwraca się do lekarzy o wsparcie w systemie tych zmian. W praktyce wiadomo, że ryzyko eskalacji relacji między rządem a środowiskiem medycznym wisi w powietrzu. Oczywiście społeczne konsekwencje też są możliwe, wśród nich przede wszystkim nasilenie agresji pacjentów wobec medyków, których w ostatnich latach wciąż przybywa.

Scenariusz 2: Wewnętrzny wstrząs

Afera medyczna pokazuje również, że partia znajduje się w rozprężeniu. To kolejny dowód na coś, o czym już kiedyś pisałam: Tusk jest w swoim ugrupowaniu osamotniony. Próbuje sterować wszystkim ręcznie, ponieważ nie do końca ufa, że współpracownicy zrobią to, co do nich należy. W efekcie trudno o naturalnego następcę i koło się zamyka. To oznacza, że także teraz obowiązek posprzątania tego bałaganu spada bezpośrednio na niego.

A piątkowe zapowiedzi premiera interpretuję jako budowanie historii o nim, jako tym, który bierze się za tę sprawę osobiście. Co z tego będzie, zobaczymy. Być może premier dostał właśnie pretekst, by solidnie potrząsnąć partią. “Opcja atomowa”, czyli rozwiązanie struktur mazowieckich, wydaje się dziś mało realna, ale zmiana na ich czele jest już prawdopodobna.

Urodziny Trumpa a polska racja stanu? [OPINIA]

Nie można wykluczyć, że na kanwie afery w Szpitalu Południowym premier zdecyduje się na przyspieszenie rekonstrukcji rządu. Mimo że Ministerstwo Zdrowia formalnie nie nadzoruje tej placówki, oczywiste jest, że dostaje rykoszetem. Tusk zyskuje tym samym mocny argument za odwołaniem ministry, z której pracy – jak słychać w kuluarach – nie jest zadowolony. Przy okazji premier może próbować rozwiązać problemy w innych ministerstwach. Nie jest jednak wykluczone, że zmiany te z racji kryzysu związanego z aferą medyczną będą przyspieszone.

Scenariusz 3: Poszukiwania kozła ofiarnego

W tak wizerunkowo trudnych sprawach zazwyczaj musi pojawić się kozioł ofiarny – ktoś, na kim zostaną skanalizowane emocje społeczne. Premier wie, że musi odsunąć te złe emocje od samego rządu i partii. Póki co przekaz idzie w takim kierunku, że głowy osób bezpośrednio zarządzających szpitalem się posypały, a więc reakcja była. Lekarza, od którego sprawa się zaczęła, usunięto z partii. A premier próbuje całą sprawę pokazać jako kwestię problemów systemowych.

Zapewne kolejne kroki to ewentualne zmiany w Ministerstwie Zdrowia. Naturalnie w kontekście tej sprawy pojawia się nazwisko Rafała Trzaskowskiego. Wprawdzie prezydent stolicy wykonał w tym zakresie ruch wyprzedający i odwołał dwie wiceprezydentki. Ale trudno powiedzieć, czy to Tuskowi wystarczy. Atmosferę wokół Rafała Trzaskowskiego będzie podgrzewać opozycja. Pojawiają się już nawet głosy o referendum w Warszawie. Oczywiście trudno oczekiwać, by w ten sposób odwołano prezydenta miasta – stolica ma swoją specyfikę.

Pytanie jednak, czy rząd i sama KO potrzebują dziś kolejnych wstrząsów. Czy Tusk nie uzna, że po przegranej kampanii prezydenckiej i w obliczu obecnej afery prezydent Warszawy staje się obciążeniem? A może uzna go za “bezpiecznego” kozła ofiarnego – polityka formalnie ważnego w partii, ale w praktyce zaangażowanego głównie w sprawy samorządowe? Być może premier ma w zanadrzu ruch mocniejszy, pokazujący, że nie ma w partii równych i równiejszych.

Wojna na emocje [OPINIA]

Trudno dziś wykluczyć także scenariusz, w którym Rafał Trzaskowski zostanie z partii usunięty. Wszystko zależy od tego, jak dalej będzie się rozwijać sprawa, czy nowe wątki będą obciążać prezydenta stolicy i czy premier zdecyduje się na tak mocny ruch. Ta afera wymaga od Tuska mocnych i nośnych komunikatów i działań, o których będzie się mówić.

Czas ucieka

Sprawa ta wisi nad Koalicją Obywatelską i wymaga albo ostrej, dalekosiężnej reakcji, albo doprowadzi do przelania się fali goryczy wśród własnego elektoratu. Przetasowania wewnątrz partii i w rządzie wydają się więc nieuniknione, pytanie jest tylko o skalę. Sytuacja jest poważna, a czasu mało. Główna partia opozycyjna już zapowiada bezwzględne rozliczenie rządu Tuska. PiS od zawsze potrafiło znakomicie wykorzystywać słabości rządzących. Na taki moment konkurenci polityczni czekali i na pewno go nie zmarnują. Elektorat KO nie wybacza tak łatwo, jak wyborcy PiS – i o tym Donald Tusk zapewne doskonale wie.

PREMIUM Zapisz się na newsletter!

Newsy, wywiady, śledztwa i reportaże w Twojej skrzynce co tydzień – zawsze za darmo.

Zapisz mnie